Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Στεκόμενος στην άκρη ενός βράχου

   
    
Η φωτεινότητα της ημέρας έχει φτάσει στο τέλος της. Ο ήλιος που δύει δημιουργεί ένα πορφυρό μονοπάτι πάνω από το νερό. Το πνεύμα μας πετάει ελεύθερο με τα αποδημητικά πτηνά να γλιστρούν ακίνδυνα μέσα από τον αφρό της τρικυμίας και έπειτα γρήγορα να πετούν από πάνω του.
   
Υπάρχουν περιπτώσεις στη ζωή, όταν κάποιος απομένει να στέκεται σε έναν βράχο με την σκέψη πώς θα ήταν να πηδήξει από την άκρη του. Στεκόμενος στην άκρη ενός βράχου, σκέφτεσαι τα διαφορετικά αποτελέσματα μιας ενδεχόμενης κατάστασης. Δοκιμάζεται επίσης η αποφασιστικότητά σου. Αρκεί μια σύντομη στιγμή για να διαμορφώσουμε την άποψη ότι ο φόβος μας για τα ύψη υποτάσσεται στην επιθυμία να πετάξουμε και ίσως ακόμη στην ξαφνική πεποίθηση ότι μπορούμε. Όσο περισσότερο τροφοδοτούμε αυτές τις ασυνεπείς σκέψεις, τόσο λιγότερο πατάμε στο έδαφος και τόσο πιο πιθανό είναι ότι θα πηδήξουμε στα κατάβαθα του θανάτου.
   
Η θέα ενός τετραπέρατου ωκεανού προκαλεί μια ονειρική κατάσταση. Αυτή είναι η θάλασσα. Η θάλασσα που επαναφέρει τις μνήμες. Ένας καθρέφτης της ψυχής μας. Από ψηλά κρατάμε τις γροθιές μας σφιχτά, συνειδητοποιώντας πλήρως την ασημαντότητά μας, ενθυμούμενοι και απελευθερώνοντας ό,τι είχαμε επιλέξει να ξεχάσουμε. Εδώ είναι που όλα απογυμνώνονται στην πλήρη εγκατάλειψή τους. Όπου χάνουμε τις αναστολές μας, αφαιρούμε τις αμέτρητες μάσκες και τα κοστούμια που έχουν κρύψει τα δάκρυά μας, αλλά απέτυχαν να συντρίψουν την κατήφεια και να διαλύσουν την θλίψη μας. Δίχως έλεγχο και χωρίς συγκράτηση των συναισθημάτων μας, αναλωνόμαστε σε ειλικρινείς γεμάτους παραίτηση μονολόγους με την παραδοχή που αρθρώνεται σε λέξεις όπως “σε έχασα”, “ποτέ ξανά δεν θα είμαι μαζί σου”, “αχ αγάπη μου, καρδιά μου, ζωή μου”.
   
Στην θάλασσα, απελευθερώνουμε τα πάντα· γι' αυτό κρατάει με τόσο ζήλο τα μυστικά μας. Από τη θάλασσα, ξαναβρίσκουμε την θέληση να αναδυθούμε ξανά.
    
*
* *
   
Requiem | Silent Whale Becomes Aº Dream
    
Ανάδυση: 18 Νοεμβρίου, 2017
    

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ

   
   
Δεν είμαι πελάτης, 
αγοραστής ή χρήστης υπηρεσιών. 
Δεν είμαι φυγόπονος, 
απατεώνας, ζητιάνος ή κλέφτης. 
Δεν είμαι ένας αριθμός κοινωνικής ασφάλισης 
ή μια κουκκίδα στην οθόνη υπολογιστή. 
Έχω πληρώσει τα χρέη μου μέχρι δεκάρας 
και είμαι περήφανος γι' αυτό. 
Δεν περπατώ σκυφτός 
αλλά κοιτάω τον διπλανό μου στα μάτια 
και τον βοηθώ, αν μπορώ. 
Ούτε ζητώ, ούτε δέχομαι 
ελεημοσύνη 
Με λένε Ντάνιελ Μπλέικ. 
Είμαι άνθρωπος, όχι σκυλί. 
Διεκδικώ τα δικαιώματά μου. 
Απαιτώ να μου φέρονται με 
σεβασμό. 
Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ, είμαι ένας 
πολίτης. 
Τίποτα περισσότερο και τίποτα 
λιγότερο. 
Ευχαριστώ.
   

Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ

    
    
Είσαι 
το δεύτερο
πιο όμορφο
πράγμα
στον κόσμο
   
Το πρώτο
είναι
το πρόσωπό σου
όταν φτάνεις
σε οργασμό
στην αγκαλιά μου
   
Μ.Μ.
   

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Με τον τρόπο του Paterson

   
    
Ο κόσμος είναι σαν μια κινηματογραφική αίθουσα 
Όπου οι μισοί θεατές απεχθάνονται
Να βλέπουν μια ταινία του Τζάρμους
Ενώ οι άλλοι μισοί δεν αντέχουν
Να την βλέπουν
Να τελειώνει
    

Μ.Μ.